Q: U vertelde in uw keynote dat de mensen de dag van vandaag heel veel zien en weten maar dat dit eigenlijk niet altijd een goede zaak is, waarom niet?
‘Het is niet per se slecht maar het kan overweldigend zijn. De overvloed aan informatie kan voor sommige mensen verlammend werken. Ze zien door het bos de bomen niet meer en weten niet wat ze nog kunnen doen om te helpen. Daarom vind ik het belangrijk om het te hebben over de problemen in de samenleving zoals ze zijn, dus niet te optimistisch maar ook niet te pessimistisch.
Het is belangrijk dat je de info die je krijgt kan omzetten tot actie. Het fameuze doomscrollen gaat dit echter tegen. Doomscrollen is wanneer je blijft scrollen op sociale media en alleen nog maar de negatieve informatie registreert waardoor je beeld op de werkelijkheid zeer pessimistisch wordt. Geïnformeerd zijn is natuurlijk van cruciaal belang maar zoals alles is het belangrijk dat het met mate gebeurt.’
Q: Is er een remedie voor de mensen die te veel doomscrollen, de mensen die denken dat de wereld niet meer te redden is?
‘Ze moeten overstappen op actie. Je moet niet weten om te weten, maar je moet weten om actie te ondernemen. Veel mensen zien wat er misgaat, maar heel weinig mensen stappen effectief over op actie. Ik zorg er bijvoorbeeld voor dat mijn sociale media gevuld is met zowel informatie als activisten. Dit zorgt voor een mooi evenwicht tussen info en iets doen.
Het is vooral belangrijk dat de onwetendheid de wereld uit geholpen wordt. Er zijn twee soorten onverschilligheid: mensen die effectief niet weten wat er misgaat en mensen die weten wat er misgaat maar die weigeren het onder ogen te zien. Over de laatste groep maak ik mij zorgen. Zij zouden moeten durven om over te stappen op actie. Mensen die helemaal onverschillig zijn kan je nog iets bijleren, de tweede groep wil het antwoord vaak niet zien.’
Q: Even terug naar het klimaat, de politiek weet wat ze moeten doen om het probleem tegen te gaan maar ze doen niets. Is er een manier waarop de bevolking zelf iets kan doen?
‘We moeten ons organiseren. We zijn met veel meer dan de politiekers. Wij zijn de 99% tegenover de 1%. Als wij ons opstellen als een groep en als een community om zo druk te gaan uitoefenen gaat er veel sneller iets veranderen. Als we samen één zijn hebben we meer macht dan de politiek.’
Q: Hoe ziet u die eenwording over de generaties heen?
‘In heel veel communities gebeurt dit al. Ik ben zwart en ik ben queer. In deze communities zie je heel erg hoe ouderen jonge mensen onder hun hoede nemen en hoe ze hun kennis overdragen aan de jongere generatie. Deze kennis gaat van geschiedenis tot wat wel en niet te doen tijdens protesten. Dat is belangrijk als je de mensen die aan de macht zijn wil onderscheppen. Als er geen kennisoverdracht is, maakt men steeds dezelfde fouten. Het is daarom dus cruciaal dat we kunnen verdergaan op wat er al geweten is en dat we niet steeds alles moeten herontdekken.’
Q: U vroeg u in uw keynote ook af of het wel nog verantwoord is om in deze tijd kinderen te hebben. Vindt u adoptie dan een oplossing?
‘Ik denk dat adoptie een oplossing is als het ethisch gebeurt. Neem bijvoorbeeld transnationale adopties. Hier gaat het vaak over mensenhandel in plaats van adoptie. Een oplossing hiervoor is dan bijvoorbeeld om een kind te adopteren van hetzelfde land of ras, op een manier die prettig is voor het kind.
Als mensen denken aan adopteren, stellen ze vaak hun eigen kinderwens bovenop, maar vergeten ze wat het belangrijkste is voor het kind, terwijl het kind eigenlijk centraal zou moeten staan. In veel Afrikaanse landen gebeuren er adopties die eigenlijk geen adopties zijn. Als een vrouw bijvoorbeeld een kind krijgt en er niet voor kan zorgen zal een andere vrouw dit kind opnemen en ervoor zorgen tot de moeder dit wel weer kan. Dit is pleegouderschap.
Volgens mij is pleegouderschap de meest ethische vorm van adoptie. Je zorgt voor het kind tot de ouders weer in staat zijn om dit te doen en dan kan het kind terug naar zijn gezin. Want daar zal het kind altijd het gelukkigst zijn. Eigenlijk moet de hele gedachtegang rond adoptie wat veranderen volgens mij. Nu denken de mensen te veel hoe ze een kind kunnen opvoeden zonder zwanger te hoeven zijn.
Het zou beter zijn als ze meer nadenken over hoe ze op een ethische manier een kind kunnen opvoeden. En dan is de oplossing volgens mij pleegouderschap. Je zal geen standaardgezin hebben, maar het kind zal wel liefdevol en op een ethische manier worden opgevoed worden en dat is het allerbelangrijkste.’
